പുനർജ്ജനി

ഏതോ തിരകൾ വന്നു മായ്ക്കുന്ന 

കടലെഴുത്തു പോലെ ചില ഓർമ്മകൾ..

ഇന്നലെയും സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ 

നിന്റെ അധരങ്ങളിൽ വീണു മരിച്ചിരുന്നു..

പൊടിപിടിച്ചു കിടന്ന അലമാരകൾക്കിടയിൽ ,

വിജനമായിക്കിടന്ന ഗ്രാമപാതകളിൽ,

കാട്ടുവള്ളികൾ പടർന്ന മുളംകാട്ടിലൊന്നിൽ , 

എത്രയോ തവണ മരിച്ചിരിക്കുന്നു. 

ഈ മരണമാണു സുഖം.

വീണ്ടും വീണ്ടും മോഹങ്ങൾ 

തലച്ചോറുതാണ്ടി നാഡികളെ കീഴടക്കി

ചുണ്ടുകളിൽ അടിയറവ്‌ പറയുന്ന  മരണം.

ഇതാ ഇവിടെ വീണ്ടും മരിക്കാനായ്‌ മാത്രം 

എന്റെ പുനർജ്ജനി. 



 

Comments

Popular posts from this blog

Quantity Matters but Quality too!

Academic and Research Writing in the AI Era

The Poet, the Man, and the Revolutionary: A Study of Multiple Perspectives in William Butler Yeats’ “Easter 1916”